Wie Manon Engberts spreekt, krijgt meestal een toekomstgericht verhaal te horen dat je aanzet om je schouders eronder te zetten. Maar vandaag is eerder een terugblik op zijn plaats. Manon is gestopt als programmadirecteur Regioaanpak Onderwijsmarkt. Sinds vandaag zal ze zich als bestuurslid bij ROC van Twente voor het onderwijs inzetten.
Een missie met een hoger doel
Terug naar begin 2023, toen Manon te horen kreeg wat haar opdracht precies inhield. “Ze zochten een commissaris, zoals dat toen nog heette”, blikt ze terug. “Die moest ervoor gaan zorgen dat schoolbesturen, lerarenopleidingen en de beroepsgroep gelijkwaardig met elkaar regionaal gingen samenwerken en samen een landelijk dekkend netwerk van onderwijsregio’s zouden vormen.” De opdracht werd geformuleerd als een middel tot een hoger doel. “Als je die mensen samenbrengt, moet het wél gaan over de opgave”, kreeg ze nadrukkelijk mee. Ze herinnert zich de woorden nog vrij letterlijk. “De bedoeling is dat we nu en in de toekomst voldoende goed opgeleide leraren, schoolleiders en onderwijsondersteunend personeel hebben, zodat ieder kind en iedere student gewoon naar school kan, ook als er tekorten zijn.”
Met gedrevenheid aan de slag
Die missie beviel haar. Ze voelde zich extra gesterkt door een diepe, persoonlijke motivatie. Want haar eigen kinderen zaten vaak noodgedwongen thuis vanwege de jaarlijkse griepgolf. Dan vielen er leerkrachten uit en was er geen vervanging. “Vooral de middelste van mijn kids liep daardoor echt achterstand op. Je hebt nu eenmaal kinderen voor wie elke schooldag er één is. Dan zie je ook wat het betekent als zo’n kind niet naar school kan gaan. Het heeft effect op hun persoonlijke ontwikkeling.” Om die reden alleen al benadrukt Manon dat goed onderwijs een grondrecht is, een publieke voorziening die in stand gehouden moet worden. “Als dat onder druk staat en de kwaliteit ervan dreigt terug te lopen, wat voor basis geven we de samenleving van morgen dan mee?”
Trots op de samenwerking
Drieënhalf jaar later zijn er 49 volwaardige onderwijsregio’s. Een landelijk dekkend netwerk dat de opstartfase is ontgroeid en klaar staat voor de vervolgfase. De plannen liggen er, nu komt het op het waarmaken van de ambities aan. De Realisatie-Eenheid, waaraan Manon vanaf 2023 leiding heeft gegeven, vervult daarin een stimulerende en faciliterende rol.
Samenwerken is voor haar de sleutel tot succes. Dat geldt ook voor NAPL, de aanpak voor het professionaliseren van leraren. De Realisatie-Eenheid heeft ook de regie over NAPL op zich genomen. “Ik zie dat besturen, scholen, opleiders en de beroepsgroep meer en meer de samenwerking opzoeken. Door samen te werken kun je veel betere resultaten boeken in het aantrekken en behouden van onderwijsprofessionals en het ontwikkelen van continuïteit in de onderwijskwaliteit. Het betekent dat je echt gelooft dat wanneer jij iets geeft en de ander wat neemt, of andersom, dat je dan met elkaar verder komt. Dat doe je niet alleen als sector, maar juist ook in een brede arbeidsmarkt. Samenwerking met Regionale werkbedrijven en Economic Boards. Verbinding met ecosystemen in de regio is een logische volgende stap.”
Houd vol, stap naar voren
Trots op wat die 49 onderwijsregio’s al hebben gepresteerd, is ze ook. “We zijn van versnipperende aanpakken, zoals in de RAPS, in de G5 en de opleidingsscholen, gekomen tot een situatie waarin we één onderwijsregio hebben waarin alles samenkomt.” Voor de onderwijsregio’s is ook een meerjarige financiering geregeld. “Er hoeft niet langer voor iedere project of programma een subsidiepot aangevraagd te worden waarbij steeds opnieuw de vraag naar boven komt: wie stapt in en hoe verdelen we het geld? Dat we die basis op orde hebben, daar ben ik wel trots op. De onderwijsregio’s kunnen nu vol vertrouwen stappen zetten.”
Al in 2029 moeten de onderwijsregio’s hun bestaansrecht bewezen hebben. Goed op weg zijn ze zeker al, is Manons overtuiging. “Houd nog even vol”, adviseert ze dan ook. “Dat is echt mijn oproep aan alle partners: maak je niet zo druk om de Realisatie-Eenheid en haar rol, maar maak je vooral druk over wat jullie mensen het werkveld laten zien dat werkt. Stap vooruit, boek resultaat én leg daarover verantwoording af. Dat is het enige wat ik hoop dat mensen gaan doen.”
Terug naar Twente
“Mijn mooiste momenten waren altijd al mijn werkbezoeken aan scholen”, zegt ze met haar nieuwe werkplek al in gedachte. “Dat rondlopen in een school kan ik nu permanent doen als bestuurslid van ROC van Twente.” Het voelt ook als thuiskomen voor haar, want in haar jonge jaren had ze al een thuisbasis in Twente. Dat ze bovendien getrouwd is met een ‘hunkertukker’ - zoals ze hem zelf typeert - draagt ook bij aan het thuisgevoel. “Een seizoenskaart van FC Twente hebben we al jaren.”